Eylül de geçti gitti tıpkı geçen saatler, günler ve yıllar gibi tıpkı geçen ömrümüz gibi, ama eylüller gene gelecek dünya dönecek dönecek mevsimler gelip geçecek mevsimler tekrar gelecek oysa giden ömrümüz geçen günlerimiz yıllarımız bir daha gelmeyecek yaşanan yaşandı ve bitti gitti. Daha kaç eylül göreceğiz bilmiyoruz ama yaşadığımız zamanın değerini bilmek, tadını çıkarmak, merak edip yeni şeyler öğrenmek sorgulamak, anlam aramaya çalışmak gerektiğini biliyoruz, elbette ki bir gün sonlanacağını da biliyoruz. Var olmak kendi isteğimizle olmadı bu bir şanstı, milyonlarca spermden birkaç yüz tanesi hedefe ulaştı ve onlardan da bir tanesi birinci gelip var oluşumuzu başlattı. Yaşamı oluşturmak yaşamak bir şans idi bize bağlı olmadan bir kere elde edilen tekrarı da olmayan. Ve eylül de geldi geçti yaşadık ve de yaşıyoruz sıkıntıları, acıları, üzüntüleri olsa da her şeye rağmen yaşamak güzel şeydir diyoruz. Yaşam hiçbir zaman tekdüze değildir: acıları tatlıları, sevinçleri üzüntüleri, inişleri çıkışları olandır ve Cahit Sıtkı Tarancı’nın şiirinde yazdığı gibi; “her mihnet kabulümdür yeter ki gün eksilmesin penceremden.” Yaşamak güzel şeydir, ancak onu hak ederek yaşamak, sonlandığında geride anlamlı izler bırakmak daha da güzel bir şeydir. Bir kere daha eylül gelip geçti ömrümüzden tıpkı ömrümüz gibi, kaç eylül daha görürüz bilmiyoruz, ama umut ediyoruz.