Elde Var Hayat

Attila İlhan şiirinde

“……

hayat zamanda iz bırakmaz

bir boşluğa düşersin bir

boşluktan

bırakıp yeniden sıçramak için

elde var hüzün”

demişti.

Belki bir hastanede yoğun bakımdayız, belki de kanser tedavisinde veya dünyanın bir köşesinde bir cezaevindeyiz düşünce suçlusuyuz ya da bir anlık bir öfkenin sonucu yaptığımızdan dolayı içerideyiz, veya tuttuğumuz takım final maçını kaybetti şampiyon olamadı, belki de uzun yıllar siyasi iktidar olamamış olarak büyük umutlarla girilen seçimi gene kaybetmişiz ve üzülüyoruz o da değil ama türlü nedenlerle geçmişimizi sorguluyoruz, yaptığımız yanlışlara üzülüyoruz ve elde var hüzün mü diyeceğiz? Öyle ya da böyle sürüp giden yaşamı es mi geçeceğiz, elimizde olanları görmeyecek miyiz?

Sokrates ölüme mahkum edildiğinde ona sormuşlar; ölümden korkmuyor musun diye ve Sokrates şöyle yanıt vermiş: Ölüm varsa ben yokum demektir, ben varsam ölüm yok demektir o zaman neden korkayım.

Her şeye karşın ama her şeye karşın yaşamanın bir şans olduğunun da bilincinde olmamız gerekmiyor mu? Elde var umut, elde var hayat diyebiliriz bunu söylemek kimi koşullarda belki zor zor ama yaşamın da bir mücadele olduğunu, evrende durağanlık olmadığını da bilmeliyiz. Bütün canlılar var olduklarından beri sürekli olarak canlılığını sürdürebilme savaşımı içindedir ve de bütün canlılar birbirlerinin varlığını sağlarlar, ekosistem denilen bu doğal dengeye dayanan sistemde; gözümüzle göremediğimiz mikroorganizmalardan böceklere ve diğer canlılara hepsi birlikte doğal bir dengeyi oluşturmaktadırlar yani birbirlerinin yaşamını sağlamaktadırlar. Değişik nedenlerle türlerden bazılarının yok olması dengeyi bozucu etken oluyor ve diğer türlerin yaşamını da olumsuz etkiliyor.

Tedavi görüyorsak yaşıyoruz demektir, cezaevinde isek de yaşıyoruz demektir, yaşıyor olmak demek ideallerimiz için mücadele edebileceğiz demektir. Bu nedenle belki büyük çoğunluğumuz elde var hüzün diyoruz ama asıl önemli olanı elde var umut, elde var hayat diyebilmektir.

Asım Beşikci